Η ζωή μας όλη είναι κύκλοι που ανοίγουν και κλείνουν. Μερικοί κύκλοι σου χαρίζουν μαγικές στιγμές που σου υπενθυμίζουν πόσο όμορφο είναι να βιώνεις εμπειρίες, μα έρχονται και κύκλοι βασανιστικοί που σε φέρνουν μπροστά σε αδιέξοδα πάσης φύσεως. Εκεί αρχίζεις να αμφισβητείς και να αμφιβάλεις για την αξία σου σαν άνθρωπος, σαν γυναίκα, σαν επαγγελματίας ή μάνα και συνεπώς χάνεις την σύνδεση με τον εαυτό σου, νιώθοντας πως όλα καταρρέουν.
Παρότι αυτές οι περίοδοι είναι ιδιαίτερα δύσκολες, είναι παράλληλα και οι πιο εποικοδομητικές. Γιατί αν κοιτάξεις πραγματικά μέσα σου, αν δουλέψεις με τον εαυτό σου, θα σου δώσουν τα πιο πολύτιμα μαθήματα για να εξελιχθείς σαν προσωπικότητα και να βαδίσεις με περισσότερα εφόδια προς τον επόμενο κύκλο.
Η ζωή δεν είναι πάντα μεταξένια και δε μας φέρεται συνεχώς με εύνοια, όμως όταν παραμένεις στο κέντρο σου, χωρίς η προσοχή σου να διασπάται από εξωτερικούς παράγοντες και συγκρίσεις, σίγουρα θα κερδίσεις παραπάνω γνώση για τον εαυτό σου, υπερπηδώντας εμπόδια στο παρόν αλλά στο μέλλον. Η ζωή, όπως και οι επιλογές και τα λάθη είναι δικά μας, τα δεδομένα τα φτιάχνουμε και τα γκρεμίζουμε εμείς και όλα αυτά σε καμιά περίπτωση δεν μπαίνουν στο ζύγι και στη σύγκριση με τον περίγυρο.
Αναγνωρίζοντας τα λάθη, τα τραύματα και τις ελλείψεις σου, δεν είναι δείγμα αδυναμίας, απαιτεί δουλεία και ψυχική δύναμη για να τα αναγνωρίσεις, να τα δουλέψεις και να τα διορθώσεις, για να μπορέσεις να πας παρακάτω έχοντας πνευματική και ψυχική υγεία. Ο περίγυρος σου σίγουρα δεν είναι μέτρο σύγκρισης για το αν η ζωή σου είναι σε καλό δρόμο ή όχι, ούτε βέβαια μπορεί με να σου ορίσει πως θα αισθάνεσαι, πως θα ζεις και ποιές θα είναι οι επιλογές σου. Κανένας δε θα σε αγαπήσει και δε θα σε καταλάβει περισσότερο από τον ίδιο σου τον εαυτό και κανείς δεν έχει τη δύναμη στην πραγματικότητα να ορίσει τους όρους της ζωής σου.
Ο καθένας μας είναι ξεχωριστός, με τον δικό του κώδικα και το δικό του μονοπάτι να ακολουθήσει. Συνεπώς δεν μπορούμε να ζούμε μέσα στις νόρμες των άλλων. Μόνο η ενδοσκόπηση και η πραγματική σύνδεση και συμφιλίωση με το μέσα μας μπορεί να μας κάνει αν όχι χαρούμενες, τουλάχιστον ήρεμες και συγκροτημένες, πράγμα πολύ σημαντικό για μια ισορροπημένη ζωή.
Κάθε άνθρωπος έχει μέσα του ένα εσωτερικό παιδί, που χρειάζεται την αγάπη, τη συγχώρεση, τη στοργή και την καθοδήγηση του ανώτερου εαυτού μας. Εκεί είναι βοηθητικό να κρατάμε τη συνειδητότητα και την ενέργειά μας. Στο πως μπορούμε βάσει των ειδικών χαρακτηριστικών μας να παραμένουμε στο κέντρο μας μέσα σ’ ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο και απαιτητικό περιβάλλον.
Αγαπάμε τον εαυτό μας πάντα, ακόμα και για τα λάθη και τις αδυναμίες του, άλλωστε δεν υπάρχει τελειότητα σ’ ολόκληρη την πλάση και άρα η πεποίθηση του να είμαστε τέλειες είναι ουτοπική. Η συνεχής σύγκρουση με το μέσα μας και η μη αποδοχή του ποιές είμαστε, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε ψυχοσωματικές επιπλοκές. Άρα πάντα να διαλέγεις εσένα, όχι μ’ εγωιστική χροιά, αλλά με μια βαθιά αγάπη και αποδοχή του ποια είσαι και του τι θέλεις εσύ από τη ζωή σου. Μόνο έτσι μπορείς να πορευτείς με σταθερά βήματα προς όποια κατεύθυνση εσύ επιλέξεις, ολοκληρωμένη και δυνατή να αντιμετωπίσεις κάθε δυσκολία αλλά και συναισθηματικά ώριμη για να εκτιμήσεις κάθε καλό που εμφανίζεται στο μονοπάτι σου.
Το κλειδί της συναισθηματικής μας σταθερότητας και ευημερίας το κρατάμε εμείς και όλη την ευτυχία του κόσμου την πλάθουμε με αγάπη μέσα μας. Γι΄αυτό σταμάτα να κοιτάς γύρω σου και κοίτα μέσα σου, σταμάτα ν’ ακούς αφιλτράριστα γνώμες που δεν ανταποκρίνονται στο χαρακτήρα σου, αλλά άκου εσένα και μόνο εσένα.
Πηγή: ladytalk.gr
