Το μακρινό 1951, ο παππούς Παναγιώτης Πεζούλας και η γυναίκα του Παναγιώτα ανοίγουν ένα αναψυκτήριο στην οδό Πεισιστράτου πίσω από τον Ιππόδρομο για να εξυπηρετούν τους επισκέπτες των αγώνων, τους «Ιπποδρομιάκηδες», όπως τους λέγανε τότε. Με τα χρόνια, το αναψυκτήριο έγινε οινομαγειρείο, το οποίο άρχισαν να τιμούν δεόντως αναβάτες, προπονητές και ιδιοκτήτες, ενώ δειλά-δειλά τα βράδια ξεκίνησε να σερβίρει 1-2 πιάτα με θαλασσινά. Τα φρέσκα του ψάρια, η μοναδική ψαρόσουπα και η κλασσική σαλάτα με τα βραστά λαχανικά, έκαναν τον «Πεζούλα» μαγαζί θρύλο της εποχής του. Από εδώ πέρασαν μεγάλες φωνές του εγχώριου πενταγράμμου, από την Μπέλλου και τον Παπαϊωάννου μέχρι τον Ευσταθίου και τον Τσιτσάνη, για να γευτούν τα απλά στη σύλληψη, αλλά πεντανόστιμα πιάτα του και να γλεντήσουν μέχρι πρωίας.
Κι ερχόμαστε στο σήμερα: στη θέση του Ιππόδρομου, μπορεί πλέον να ορθώνεται μεγαλοπρεπώς το αριστούργημα του Piano Renzo, Ίδρυμα Σταύρου Νιάρχου, στο μικρό στενό της Πεισιστράτους όμως λίγα πράγματα έχουν αλλάξει – ο «Πεζούλας» συνεχίζει να προσφέρει την ανεπιτήδευτη αύρα του, το περιβάλλον Αθήνας-γειτονιάς και… τις μοναδικές του γεύσεις, έχοντας περιέλθει αισίως στην τρίτη γενιά, τον συνονόματο του “παππού” Παναγιώτη Πεζούλα. Το νησιώτικο περιβάλλον έρχεται και “κουμπώνει” μοναδικά με τα ολόφρεσκα θαλασσινά, με τις βραστές γαρίδες να βιώνουν μια ιδανική εκδοχή (άρτι αφιχθείσες από τον Πλαταμώνα), τη μοναδική σαλάτα με πέστροφα και πληγούρι, τα ψάρια ημέρας (αναλόγως της αλιείας) τραγανά, ζουμερά και άψογα ψημένα. Προτάσεις του μενού που θριαμβεύουν μέσα από την απλότητά τους και ενθουσιάζουν πλήθος επωνύμων (εδώ έχουν δειπνήσει η Fanny Ardant, ο Mikhail Baryshnikov, ο Piano Renzo, ο πρίγκιπας Νικόλαος, κ.α.) και ανωνύμων θαμώνων. Λατρέψαμε τη βελούδινη φάβα του (που είναι ένας λόγος από μόνη της να τον επισκεπτόμαστε ξανά και ξανά), το γεμιστό καλαμάρι στη σχάρα, το πεντανόστιμο φιλέτο ελληνικού τόνου με πατάτες κυδωνάτες και chimichurri sauce.
Πεζούλας
Πεισιστράτου 11, Τζιτζιφιές, τηλ. 210 9422684
Facebook | Instagram
