Ακόμα κι αν δεν είσαι fan της δεν μπορείς παρά να αναγνωρίσεις το impact της τόσο στην κουλτούρα των 00’s όσο και στην pop μουσική. Η ίδια η Madonna την έστεψε άτυπα πριγκίπισσα της pop με το αμφιλεφόμενο φιλί στο στόμα στα VMA’s του 2003 και η ίδια επί δεκαετίες απασχολεί τα media με κάθε της εμφάνιση και συμμετοχή, όπως αυτή στο American Idol.
Το 2008 ήταν μια καταστροφική χρονιά γι’αυτή, αφού την είδε να καταρρέει δημοσίως, πρώτα με αχαλίνωτα parties στο LA και μετά με το θρυλικό ξύρισμα του κεφαλιού της και την αλλοπρόσαλη συμπεριφορά της. Πίσω από όλα αυτά βέβαια, ήταν μια γυναίκα που έχανε την κηδεμονία των παιδιών της – του μοναδικού πράγματος που αγαπούσε περισσότερο στον κόσμο – μετά από έναν επεισοδιακό χωρισμό με τον Κέβιν Φέντερλαϊν, μια γυναίκα που δεν είχε την ελευθερία που όλοι θεωρούμε δεδομένη να πεταχτεί στα Starbucks χωρίς να την ακολουθεί μια στρατιά paparazzi, μια γυναίκα αποκλεισμένη και με τεράστιο ψυχικό πόνο. Ο πατέρας της επενέβη και τότε ακολούθησε μια από τις πιο περίεργες νομικές διαδικασίες στον κόσμο, όταν η περιουσία αλλά και η διαχείριση της επαγγελματικής και προσωπικής της ζωής επήλθε στα χέρια του.
Η δημοσιογράφος Τζένι Έλισκιου και η σκηνοθέτρια Έριν Λι Καρ ερεύνησαν τον αγώνα της pop star για την ελευθερία μέσα από αποκλειστικές συνεντεύξεις και στοιχεία, παρουσιάζοντας άγνωστα συμβάντα σε μια ομολογουμένως ταραχώδη ζωή. Ανάμεσα σε όλα, ακούμε τη φωνή της Britney να λέει: «Δουλεύω όλη μου τη ζωή και δεν χρωστάω τίποτα σε αυτούς τους ανθρώπους». Σε μια εποχή που η ίδια έχει βρει τα πατήματά της και να είναι πιο συνειδητοποιημένη η ελευθερία είναι αναφαίρετο δικαίωμα κι όχι κάτι προς διαπραγμάτευση. Ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά τα χρόνια δούλεψε ασταμάτητα και υπεράνθρωπα, χωρίς να έχει καμία meaningful ανθρώπινη σχέση στη ζωή της.
